Blogs van Henriëtte

Ritme

Ritme

Voor wie meer van mijn blogteksten leest is het misschien al langer duidelijk: mijn levenstempo ligt een flink stuk lager dan gangbaar in de maatschappij. Daar wil ik graag wat over schrijven. Want dit is nou precies een kernmerk van FutureOfFame én van het Plantenhuis.

Mensen die bij FutureOfFame rondlopen hebben allemaal op een of andere manier een ritme dat anders loopt dan in de rest van de maatschappij. En dat heeft voor iedereen een andere achtergrond, van levensgeschiedenis tot rugzak, soms zichtbaar maar vaak verscholen achter een vriendelijke gezicht van iemand bij wie je dit niet zou verwachten. Het mooie is dat juist tussen die wonderlijke gekleurdheid van mensen, die allemaal zo hun eigen ritme hebben, een gemeenschappelijke ruimte ontstaat waar we samen opbloeien en waar nieuwe ideeën en concepten ontspruiten. En de planten dragen daar niet alleen aan bij, ook zij hebben elk een eigen ritme waar wij weer veel van kunnen leren.

Laat ik een voorbeeld van mezelf geven. Ik heb mijn goede dagen en dan kan ik ook flink wat werk verzetten. Maar meestal is de prijs dat ik de dagen daarna niet vooruit te branden ben. De lucht lijkt zware gelei die mijn ledematen zwaar doet aanvoelen en dat maakt dat eigenlijk alles teveel is, zelfs een simpele taak als een email beantwoorden of een afspraak maken, het kan me op zulke dagen bijna in tranen brengen. Neem bijvoorbeeld vandaag. Het is woensdagochtend, ik ben voor mijn doen laat uit bed gekomen en zit nu, om 9.30uur met een kopje koffie naast mijn tablet deze tekst te schrijven. Ik moet dan echt ruimte geven aan mezelf want opknappen van burn out gecombineerd met ptss is een lastig, moeizaam, langdurig en frustrerend proces. Maar ook op goede dagen moet ik opletten. Daar heb ik een motto voor bedacht. Ik zeg op die dagen regelmatig: ‘ik heb inspiratie voor 10 maar energie van 1’. En dat is al een hele vooruitgang ten opzichte van tijden waarin ik ‘inspiratie voor 0 en energie van niks’ had.

Het is nog maar kort geleden dat ik een lange duistere winter van zware therapie ben doorgeworsteld samen met mijn kinderen. Langzaam krabbel ik er nu bovenop. Dankzij het Plantenhuis bij FutureOfFame. Bij toeval liep ik een paar maanden geleden het plantenhuis binnen in een periode waarin, buiten mijn kinderen, al mijn sociale contacten totaal waren verdampt. Ik was werkelijk erg eenzaam, van ritme was geen sprake meer, laat staan aansluiting bij de samenleving. In het Plantenhuis kreeg ik weer wat sociale contacten. Ik schreef daar hier eerder wat over. En ritme! Ik kom nu al maanden bijna elke dag een paar uur naar FutureOfFame en het Plantenhuis. Daar zie ik allerlei vormen van ritmes, bij mensen maar ook bij planten.

Planten zijn, net als wij mensen, gevoelig voor seizoensritme. Een Clivia bloeit bijvoorbeeld één keer per jaar, een geranium bloeit hele zomer. Maar los van seizoensritme hebben individuele planten ook een eigen bloei-ritme. Neem de Anthurium (orchidee): die kan het hele jaar door bloeien als die het naar zijn zin heeft. Ik heb een vensterbank volstaan van ze, allemaal dezelfde Phalaenopsis orchideeën. Ze hebben eenzelfde winter-zomer ritme (dat kan ik zeggen omdat ze gedurende de zomer bijna allemaal tegelijk gaan bloeien: een vensterbank vol bloemen!). Maar voor de rest van het jaar bloeien de orchideeën om de beurt wel en niet. De ene begint met een nieuwe bloemstengel, de andere raakt eerst uitgebloeid en bloeit direct daarna 2 keer achter elkaar. Weer een andere neemt eerst een paar weken of maanden rust en gaan daarna weer bloeien. De een neemt na een bloei een tijdje rust (en dat kan zomaar een heel jaar duren), de ander bloeit bijna anderhalf jaar lang achter elkaar met telkens een nieuwe bloei om dan plotseling een hele stille fase in te gaan. Dezelfde verzorging (potgrond en voeding), dezelfde lichtomstandigheden en toch een ander ritme. Een orchideeën burn out? Te kwistig geweest met uitbundig bloeien? Of gewoon een eigen ritme?

Het is heel verrassend te zien dat planten een eigen ritme hebben. Hoe ik die verrassing heb ontdekt? Geduld en vertrouwen! In plaats van planten na een bloei weg te gooien, geef ik ze de kans zichzelf te herstellen, een proces dat van buiten af niet altijd zichtbaar is, maar waar ik ruimte voor bied en ze de rust voor geef. Aan mij het geduld en aandacht om ze te blijven verzorgen.

Dit geldt net zo hard voor mensen. Ze niet stempelen als afwijkend, ze niet afschrijven door het te zien als ‘beperkingen’ maar met geduld, aandacht en vertrouwen ruimte bieden om weer contacten te leggen met anderen en zo stapjes maken op weg naar de rest van de samenleving.

Daarom draait alles bij FutureOfFame en in ons Plantenhuis om ritme: ons eigen ritme en het ritme van de ruimte die we met elkaar vormen. Elke dag weer!

« Naar home « Naar Blogs | Blogs van Henriëtte

Wist je dat ...?

De bladeren van sommige waterplaten wel 2,5 meter doorsnee kunnen hebben en wel 45 kilo gewicht kunnen dragen.